پرش لینک ها

تاریخچه استودیو ضبط صدا

با گسترش تكنولوژی ضبط و پخش صدا در قرن بیستم، دنیای موسیقی و رسانه های صوتی شاهد تحولی عظیم و گسترده در خود بودند. پیشرفت های علمی به دست آمده در زمینه طراحی و ساخت تجهیزات صوتی، افقی نوین و تازه در صنعت و دانش صدا پدید آوردند به طوری كه امروزه این صنعت به عنوان یك صنعت كاملا علمی و تخصصی در دنیا محسوب شده و هر یك از گرایش ها و شاخه های آن احتیاج به متخصص و كارشناس مربوط به خود را دارد.

ورود عمده تجهیزات صدا به ایران تقریبا از دهه 40 به بعد آغاز شد ولی همانند بسیاری از تجهیزات دیگرِ وارداتی، كشور از داشتن دانش مربوط به آنها محروم بود. به علاوه تجهیزات موجود در ایران به نسبت سایر كشورهای پیشرفته بسیار ساده و ابتدایی بود، به طوریكه آثار ضبط شده در ایران از استاندارد های لازم ضبط صدا برخوردار نبوده و در نتیجه توان رقابت با آثار ضبط شده در دنیا را نداشتند.

به عنوان مثال عمده دستگاه های ضبط موسیقی موجود در ایران شامل یك ضبط و پخش ریل دو تراک و یك میكسر چند خطی بسیار ابتدایی بود. به همین دلیل موسیقیدانان ما از داشتن امكانات مناسب ضبط محروم بودند.

استودیو پاپ در سال 1349 توسط مرحوم دكتر الكسان پادماگریان و با هزینه شخصی وی ساخته شده و شروع به كار كرد. مرحوم پادماگریان كه یك دندانپزشك بود علاقه زیادی به هنر موسیقی داشت و در واقع سرمایه گذاری و ایده اولیه ساخت استودیو پاپ از ایشان بوده است. در شروع كار، استودیو پاپ همانند سایر استودیو های موجود در ایران كه تعدادشان بسیار معدود بود از همان تجهیزات ابتدایی، جهت ضبط صدا استفاده می كردند.

ولی در سال 1350 با سرمایه گذاری مشترك و كمك های آقای ویگن داوودی كه از صدابرداران پیشكسوت ایران می باشند اولین دستگاه ضبط موسیقی مولتی تراك با 8 كانال ورودی آنالوگ و تجهیزاتی مانند آكوستیك مدرن، سیستم اكوی ای ام تی (EMT) و لیمیتر كمپرسور (Limiter Compressor) كه پیشرفته ترین تجهیزات ضبط صدا در زمان خود بودند از كشور سوئیس خریداری شده و وارد ایران شد.

در واقع ورود این تجهیزات را می توان آغاز تحولی جدی در صنعت ضبط موسیقی پاپ ایران قلمداد كرد. به این ترتیب ضبط حرفه ای موسیقی در استودیو پاپ با صدابرداری آقای ویگن داوودی آغاز گردید.  همانطور كه گفته شد موسیقیدانان به خصوص نوازندگان ما تجربه ضبط با تجهیزات نوین را نداشتند و در واقع به نوعی به روش ها و تجهیزات ضبط پیشین عادت كرده بودند.

در این میان نقش موسیقیدان برجسته كشورمان مرحوم واروژان را در آشنا كردن آنان با روشهای جدید ضبط موسیقی نمی توان نادیده گرفت. ایشان با صبر و حوصله به تدریج آنها را با روشهای جدید مانوس كردند. به عنوان مثال در روش پیشین به دلیل بودن تنها دو كانال ورودی، نوازندگان همه به اتفاق هم می نواختند!

از این رو با روش ضبط جدید كه در آن ضبط بر روی كانال های كاملا مجزا انجام می شد كاملا ناآشنا بودند. مرحوم کلهر پیش از آن از سال 1337 به کار ضبط موسیقی و دوبلاژ مشغول بوده و همکاری با صدا و سیما را از سال 1348 آغاز کرده بودند. وی پس از سالها فعالیت و ضبط آثار پر ارزش فراوان در سال 1379 دار فانی را وداع گفتند. در سال 1355 و به دعوت مرحوم کلهر آقایان ناصر فرهودی و رحیم ناحی که هر دو از دانش آموختگان دانشکده صدا و سیما بودند به جمع صدابرداران استودیو پاپ پیوستند که همچنان تا کنون به فعالیت پر بار خود در این استودیو ادامه داده اند.

آثار و كارهای ضبط شده استودیو پاپ با سابقه نزدیك به 40 سال فعالیت ضبط صدا و دوبلاژ یكی از فعال ترین و با سابقه ترین استودیو های موجود در ایران بوده و در طی این مدت آثار هنری و به یاد ماندنی زیادی را برای موسیقی ایران به ارمغان آورده است.. همچنین آهنگسازانی مانند مرحوم بابك بیات، منوچهر و ناصر چشم آذر، آندرانیك، پرویز مقصدی، صادق نجوكی، جهانبخش پازوكی،اریك و غیره كارهای خود را در این استودیو ضبط می كردند.

پس از انقلاب هم تمامی موسیقی ها مرحوم بابك بیات اعم از ترانه و موسیقی فیلم در این استودیو صدابرداری شده است. همچنین ضبط اکثر آثار موسیقی فیلم آهنگساز برجسته كشورمان آقای مجید انتظامی از سال 1363 (به جز موسیقی فیلم حضرت مریم و المپیك بانوان) به عهده این استودیو بوده است.

یک دیدگاه بگذارید

نام و نام خانوادگی*

وب‌سایت

دیدگاه